PRIJZEN-BANNER-50-JAAR

“Kwaliteit hebben we voldoende. Vertrouwen en mentaliteit maakt het verschil.”

Het pre-season zit erop en Eaters kan zich klaarstomen voor de eerste wedstrijden in de bekercompetitie. Zaterdagmiddag in en tegen Tilburg en zondagavond de thuiswedstrijd tegen Amsterdam. Maar voordat het zover is eerst een gesprek met coach Andy Tenbult over de voorbereidingsperiode, de nieuwe spelers en zijn verwachtingen en doelstellingen voor dit seizoen.

Ik tref een coach die graag over vroeger praat, geen blad voor zijn mond neemt maar ook met beide voeten op de grond staat. Het meest opvallende is zijn geestdrift, bezieling en zijn vertrouwen in zijn spelersgroep. De eerste vraag betreft dan ook de selectie. Vertel eens over de selectie en de voorbereiding. Hoe heb je een en ander ervaren?

“Over mijn selectie ben ik heel tevreden tot nu toe. Ik ben er van overtuigd dat dit team heel ver kan komen dit jaar. Maar let op, we zijn er nog lang niet. De helft van mijn spelers is uit de zomer gekomen zonder voldoende conditie en op de manier zoals wij spelen heb je een sterke conditie nodig. Er zal dus veel en hard getraind moeten worden. In die zin is het dus heel jammer dat we afgelopen zomer geen gebruik hebben kunnen maken van Brad Westerman. Brad bracht mijn spelers top fit aan de seizoenstart.

Maar dat is geen excuus. We hebben te maken met volwassen kerels die exact weten wat nodig is in de zomer om 100% fit aan de seizoenstart te kunnen staan. Dat hebben ze in ieder geval van Brad geleerd. Maar goed, dat weten de spelers zelf ook wel. Oudere spelers komen bij me en zeggen: “Coach, je hebt gelijk. Geef me 3 weken en ik haal het in.” En dat is mooi. Geen smoesjes, gewoon hand in eigen boezem. En het mooiste is, de jonge spelers sluiten zich aan. Verantwoordelijkheid dragen, dat is winst.

Afgelopen week hebben we pech gehad met het ijs. Donderdag hebben we kunnen trainen, maar met 2 of 3 spelers die afwezig waren. Dat geeft een rem op de voorbereiding. Ook hebben we nog niet met een volledige selectie de oefenwedstrijden kunnen afwerken. De 1e twee wedstrijden misten we Lukasz Bartak en de laatste twee wedstrijden zonder Joey Geurts.

En laten we heel eerlijk zijn, het feestweekend van vorige week was formidabel. Dat was geweldig voor iedereen maar niet voor de voorbereiding. Je krijgt een hele leuke wedstrijd zaterdag, maar ik ga vervolgens niet tegen de jongens zeggen dat ze niet mogen feesten, want zo’n jubileumweekend is ook heel leuk voor de jonge spelers om al die oud-spelers te zien. Het was een super georganiseerd feest zaterdagavond, maar mijn hele team is daarbij aanwezig. Dat is alleen maar mooi, maar niet met het oog op zo’n wedstrijd van zondag tegen Herentals, die we graag hadden willen winnen.”

Twee dingen die opvallen in de oefenwedstrijden is dat er veel meer snelheid en bezieling in het spel zit en dat met de komst van Yan Turcotte meer rust in de defence is gekomen. Herken je dit? “Ja, en dan moet je ook nog weten dat Yan Turcotte nog met zijn eigen ding bezig is en in zijn rol moet groeien. Dat heeft tijd nodig. De laatste twee jaar van Yan, in Heerenveen, speelde hij heel anders als hier in Geleen. Hij is hier een veel meer dragende speler.

Ik ben er van overtuigd dat we met de week, met de maand vooruitgang zullen zien en ik hoop dat Levi Smeets (naast Vadim Gyesbreghs) en Mordy Munichman (naast Yan Turcotte) leren en extra progressie gaan laten zien. En dan hebben we nog Glenn Bakx met Remco Knoren of Sebastian Kragt als 3e verdedigingslijn. Daarnaast ook nog vier aanvalslijnen. Maar laat duidelijk zijn, zeker in belangrijke wedstrijden, als het niet loopt dan ga ik terug naar 4 a 5 verdedigers en 3 aanvalslijnen.

We horen dit jaar bij de grote jongens. Afgelopen jaar hebben we echt iedereen de kans gegeven, we scoorden te weinig maar verder was het een goed team, maar nu hebben we er 3 scoorders bij plus een zeer ervaren verdediger. Daarbij zie en merk je dat jonge spelers een en ander goed opgepikt hebben en nu behoorlijke progressie laten zien. Dat is, naast de nieuwe spelers, winst ten opzichte van vorig seizoen en dat zie je ook terug op de trainingen en in het spel.

We hebben afgelopen seizoen ook hard gewerkt aan een andere manier van kijken. Anders denken. Noem het maar een vernieuwde mindset. Waar de spelers eerder alleen bezig waren met hun eigen spel, zie je ze nu meedenken met het spel van hun teammates. Observeren en analyseren van bijvoorbeeld het powerplay spel of de penaltykill en dit koppelen aan het geleerde en de afspraken die gemaakt zijn tijdens trainingen. Dat is goed. Zien en praten over wat goed en fout is maakt jezelf beter.

We hebben nu de lijn Tom Marx, Lars van Sloun en Lukasz Bartak. Dat is een super lijn. Dan Matt Beer, Joey Geurts en Nick Verschuren. Zeker als Nick ook fit is en Matt zijn draai vindt, zal die lijn zich laten zien als een van de beste. De 3e lijn met Jord Smit, Luca Heutmekers en Mitch Koumans. Let op mijn woorden. Die lijn gaat ook de nodige puntjes scoren. En dan de 4e lijn met Renzo Meulenbeek, Dean Moors en Thom Smits die de nul moeten houden.

Vorig jaar creëerden we 13 kansen in een wedstrijd. Dit jaar, in de voorbereidingswedstrijden, 13 kansen per periode, dat is een enorme winst en dat gaat zich uitbetalen. Lukasz Bartak heeft de 1e twee wedstrijden moeten missen en ook Nick Verschuren zit fysiek nog niet op 100%. Als die jongens dadelijk 100% zijn en ritme hebben dan komt het scoren vanzelf. 5 on 5 geven we weinig weg maar het verdedigend werk in de special teams heeft nog wat aandacht nodig. In de wedstrijd tegen Zoetermeer zagen we al een goede verbetering ondanks dat we daar op de training, door gebrek aan ijs, onvoldoende aandacht aan konden geven.”

Matt Beer, de man waar we allemaal hoge verwachtingen van hebben. Wat wil je over Matt kwijt? “De echte Matt Beer hebben we nog niet helemaal gezien. Matt moet zijn spel een beetje aanpassen. Hij is gewend, de afgelopen 5 jaar, om zó veel dingen te doen om een plaats te kunnen behouden binnen zijn team, want in de league waarin hij speelde was maar plaats voor 10 aanvallers en 5 verdedigers. Hij moest zich constant bewijzen. Dat is zó moeilijk. Nu is hij een van mijn beste spelers en daar moet hij mee leren omgaan.

Matt heeft mij zelf gevraagd om geen penaltykill of minder penaltykill te hoeven spelen. Als hij op het ijs is, geeft hij altijd 100%. Hij is zeer gedreven in zijn spel en dat kost energie. In de wedstrijd tegen Zoetermeer had hij wat minder “handen” en dan merk je dat hij maar één keer getraind had in de week voorafgaand aan de wedstrijd. Maar dat is niet erg. Geef Matt nog een maand en we gaan optimaal profiteren van zijn kwaliteiten.”

En dan hebben we nog Yan Turcotte. Door menig Eatersfan “Verguisd” toen hij nog bij Heerenveen speelde en nu drager van een Eatersshirt. Geef eens een reactie? “Ik heb er een hekel aan om spelers individueel te omschrijven maar bij Yan ben ik gauw klaar. Imports hebben zelden echte clubliefde. Vaak is de liefde voor de kroeg gelijkwaardig aan de liefde voor het spel. Yan is een echte uitzondering. Ik heb zelden gezien dat een import zich zo snel verbonden voelt met het team en de club. Zijn hele houding binnen en buiten de kleedkamer ademt: “Ik ben een Eater.” Nu al!! Wij zijn dan ook waanzinnig blij dat we Yan binnen het team hebben mogen verwelkomen.”

Andy, je hebt nu Luik, Herentals en Den Haag live aan het werk gezien en Heerenveen bij de RBS. Waar staat Eaters op dit moment? “Op dit moment bij de top 6, maar ik verwacht over een paar maanden bij de top 4 en grote kans dat we tegen het eind van het seizoen zelfs bij de top 2 behoren. Ik heb hoge ambities en verwacht dat we finales gaan spelen. Dat is onze insteek.

Ik heb het in augustus al gezegd, als de jongens in ons geloven en wij in hun en als we samen de volgende stap gaan maken, dan gaan we dit jaar voor het eerst in de Eaters geschiedenis, met zo veel Limburgse spelers, finales spelen. De ingrediënten zijn aanwezig, nu nog de uitvoering.”

Zijn je ambities en verwachtingen niet te hoog gegrepen? “Nee, dat is mijn mentaliteit, dat is mijn karakter. Ik ga voor het hoogst haalbare. Ik geloof er echt in. Al lijken situaties vooraf hopeloos of niet haalbaar dan nog zal ik gaan voor succes. In 1997 werd ik met Nijmegen kampioen van Nederland. Een vergelijkbaar team als wat ik nu heb. Ik had 2 imports in mijn team tegenover Tilburg met 5 imports. Waarom werden we kampioen? Omdat al mijn spelers de bereidheid hadden voor elkaar te werken en staf en spelers vertrouwen hadden in elkaar. Kwaliteit hebben we voldoende. Vertrouwen en mentaliteit maakt het verschil.”

Zaterdag begint de bekercompetitie. De 1e helft van de competitie spelen we tegen de relatief zwakkere tegenstanders en de 2e helft tegen de kanshebbers. Zie je dat als een voordeel? “Eerlijk gezegd ben ik daar totaal niet mee bezig. Ik bekijk het van week tot week. Waarschijnlijk kunnen we voltallig starten. Hard werken en de gemaakte afspraken nakomen. Dat is het belangrijkst. Daarna evalueren en schaven en weer door naar het volgende weekend. Stap voor stap vooruit”

Andy, als laatste een vraag vanuit het publiek. Waarom zet je niet je sterkste spelers samen in 1 lijn? Andy: “En welke lijn moet dat dan zijn?” De keuze zou dan vallen op Verschuren-Beer-Bartak. Andy: “En wat heb ik dan? Noem mij de teams die kampioen zijn geworden met 1 sterke lijn? Kampioenteams hebben vrijwel allemaal minimaal 2 scorende lijnen. De coaches van Den Haag, Heerenveen, Nijmegen, Luik en Herentals zijn niet van gisteren. Het zijn allemaal coaches van behoorlijk niveau. Zij zullen dan een lijn samenstellen die op de 0 speelt tegen onze top lijn en dan het liefst op plus 1. Die kwaliteit spelers bezitten ze.

In de praktijk betekent dat, dat ik dan weer even ver ben als vorig jaar. Mijn scoorders worden geneutraliseerd en ik kan niet meer met mijn 4e lijn spelen. Ik heb vertrouwen in onze lijnen. De afgelopen oefenwedstrijden laten zien dat we op de goede weg zijn. Zowel de lijn met Matt Beer als ook de lijn met Lars van Sloun scoren gelijkwaardig en dat wordt alleen nog maar beter. Dat is wat we willen. Bovendien, zou ik het mis hebben, dan heb ik nog altijd Alf, Lambert en Erik om me heen om een en ander aan te kaarten. En geloof me, bij twijfel spreken ze me aan.”